زمینه و هدف: سرطان پروستات یکی از رایج ترین سرطان ها و دومین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان در بین مردان در جهان می باشد. ایمونوتراپی روشی نو، غیرتهاجمی و موثر برای درمان سرطان است اما اثرات جانبی آن، که تاثیر بر روی تحریک باکتری های فلور نرمال و ایجاد عفونت های فرصت طلب می باشد، به طور کامل شناخته نشده است. هدف این مطالعه بررسی عوارض جانبی ایمونوتراپی بیماران سرطان پروستات روی پتانسیل بیماری زایی انتروکوکوس فکالیس به عنوان یک باکتری فلور طبیعی روده انسان می باشد. روش کار: در این پژوهش تغییر بیان ژن بیماری زایی esp در انتروکوکوس فکالیس فلور میکروبی روده در سه گروه افراد سالم به عنوان گروه کنترل (211 مرد)، مبتلایان به سرطان پروستات (176 مرد) پیش از درمان و تحت درمان 6 ماهه ایمونوتراپی با روش Real time PCR و در مدت زمان یک سال مورد بررسی قرار داده شد. یافته ها: نتایج آنالیز بیان ژن در این مطالعه نشان داد تفاوت معنی داری در میزان بیان ژن (00/0 p=) esp در گروه بیماران قبل و بعد از درمان ایمونوتراپی وجود دارد در حالی که تفاوت معنی داری در بیان این ژن بین گروه افراد سالم و بیماران قبل از ایمونوتراپی دیده نشد (62/0 p=). نتیجه گیری: به نظر می رسد که ایمونوتراپی علی رغم مزیت های زیاد می تواند عوارض جانبی مانند تحریک بیماری زایی فلور میکروبی را در بدن بیماران داشته باشد و باعث عفونت پس از درمان سرطان شود. لذا، لازم است این نکته در پروتوکل های درمان با ایمونوتراپی سرطان پروستات در نظر گرفته شود.

زمینه و اهداف: سویه های مقاوم و غلظت های بالای جنتامایسین در بیمارستان تهران شایع می باشد. شناخت ژن های مسوول مقاومت در پیش بینی نوع مقاومت احتمالی به سایر آمینوگلیکوزیدها و اتخاذ سیاست های درمانی موثر می باشد.روش بررسی: در این مطالعه ابتدا سویه های انتروکوکوس مقاوم به غلظت های بالای جنتامایسین با دیسکهای حاوی 120 میکروگرمی شناسایی و جدا شدند. 79 سویه انتروکوکوس فکالیس و 35 انتروکوکوس فسیوم دارای این مقاومت بودند. این جدایه ها از سه بیمارستان در تهران در طی دو سال (1383-1384) جمع آوری شدند. حداقل غلظت کشنده برای جنتامیسین به روش ماکرو براث انجام گردید. تست های حساسیت دارویی به روش کر بی بوئر برای آنتی بیوتیک های آمیکاسین، نتیل مایسین، توبرامایسین و کانامایسین انجام شدند. تمامی جدایه ها برای انجام واکنش زنجیره ای پلیمراز ژنهای تغییر دهنده آمینوگلکوزدیدها (Aminoglycoside modifying Enzymes; MEs) که شامل aph(2')-Ib, aph(2')Ic, (aac (6')-aph(2'), aph(2')-Ia, aph(2')-Id, aph(3')-IIIa و ant(4')-Ia می باشند، انتخاب شدند.یافته ها: 59 جدایه (%52) فنوتیپ (High Level Gentamicin Resistant) HLGR را نشان دادند. MIC در تمام سویه های HLGR بیش از 500 میکروگرم بوده و در سویه های (Low Level Gentamicin Resistant) LLGR مقدار MIC بین 64 تا 500 میکروگرم در میلی لیتر متغیر بوده است. تمام سویه ها HLGR حاوی ژن ‘aac (6')-aph(2' ') بودند. ژن aph (3' ')-III در %61 از سویه های با فنوتیپ HLGR و در %65 از سویه های دارای MIC<500 دیده شد. وجود همزمان دو ژن aac(6')-aph(2' ') و aph(3')IIIa در بین سویه های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فسیوم به ترتیب %60 و %65 دیده شدند. ژن aph(2')Ic در دو سویه از انتروکوکوس فسیوم تکثیر شد. نتاج PCR برای ژن های ant(4')-Ia, aph(2')-Ic, aph(2')-Id منفی بود. ژن aac(6')-aph(2' ') و سپس ژن aph(3')-IIIa بیشترین ژن های موثر در ایجاد مقاومت به جنتامایسین و بقیه آمینوگلیکوزیدها می باشند.نتیجه گیری: سویه های فاقد این ژنها به تمامی آمینوگلیکوزیدهای تست شده در این مطالعه حساس بودند. به دلیل حضور ژن aac(6')-aph(2' ') اغلب سویه های مقاوم به جنتامایسین به سایر آمینوگلیکوزیدها مقاوم می باشند.

زمینه و اهداف: انتروکوکوس فکالیس، کومنسال و فلورنرمال روده انسان بوده ولی قادر است عفونت های بیمارستانی ایجاد کند. در این باکتری چندین فاکتور ویرولانس شناسایی شده که شامل توده تجمعی (Agg)، پروتئین سطحی انتروکوک (Esp)، سیتولیزین (Cyl) و آنزیم ژلاتیناز می باشد. این فاکتورها به طور همگرا عمل می کنند که منجر به افزایش ویرولانس می شود و سبب تخریب و تهاجم بافتی می گردد. هدف از این مطالعه تعیین شاخص های فنوتیپی فاکتورهای ویرولانس انتروکوکوس فکالیس جداشده از نمونه های ادرار بود.روش بررسی: در این مطالعه تولید بیوفیلم، همولیزین و ژلاتیناز در 95 ایزوله بالینی انتروکوکوس فکالیس، جمع آوری شده از بیماران مبتلا به عفونت های ادراری، بررسی شدند. اطلاعات جمع آوری شده با آزمون های دقیق فیشر و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: از 95 سویه انتروکوکوس فکالیس، 19 سویه (%20) آنزیم ژلاتیناز تولید نمودند. 42 سویه (%44.2) دارای همولیز بودند که 35 سویه (%35.8) همولیز بتا، 7 سویه (%7.4) همولیز آلفا و 53 سویه (%56.8) فاقد همولیز بودند. 10 سویه (%10.5) تولید بیوفیلم قوی (بیشتر از 0.2)، 6 سویه (%6.3) تولید بیوفیلم متوسط (کمتر از 0.2 و بیشتر از 0.1) و 79 سویه (%83.2) تولید بیوفیلم ضعیف (کمتر از 0.1) نمودند. بین تشکیل بیوفیلم شدید و متوسط با فاکتورهای سن، جنس، مصرف قبلی آنتی بیوتیک، استفاده از کاتتر، و تولید همولیزین و فعالیت ژلاتیناز اختلاف معنی داری یافت نشد (P<0.05).نتیجه گیری: هیچ فاکتور منفرد غالب به عنوان پیشگویی کننده مهم ویرولانس معرفی نشد. به نظر می رسد اثرات آنها تجمعی باشد.

زمینه و هدف: تعـداد محـدودی از گـیاهان دارویی یافـت شـده اند که دارای نقـش سینرجیـسمی بر تحریک تولید آنتی بیوتیک ها بوده اند. هدف این مطالعه، ارزیابی نقش سینرژیسمی برگ گیاه گردو (Juglans regia) بر تحریک فعالیت پروبیوتیکی انتروکوکوس فکالیس و توسعه اثر ضد میکروبی آن است.روش بررسی: پس از کشت انتروکوکوس فکالیس ((PTCC 1394، در محیط کشتagar BHI ، سانتریفیوژ و جداسازی توده میکروبی، ترکیب ضد میکروبی آن توسط دیالیز خالص سازی شد و میزان پروتئین تولید شده با روش لوری تعیین شد و وزن مولکولی توسط الکتروفورز  SDS - PAGE تخمین زده شد. اثر ضد میکروبی ترکیب موجود، توسط روش چاهک بر روی باکتری های بیماری زای گرم مثبت و گرم منفی بررسی شد. غلظت پروتئین، میزان پروتئین کل، واحد فعالیت، فعالیت کل، فعالیت اختصاصی در نمونه های شاهد (فاقد عصاره برگ گردو) و در نمونه های حاوی ترکیب ضد میکروبی و عصاره برگ گردو تعیین شدند. قطر هاله های عدم رشد حاصل از نمونه های شاهد و نمونه های حاوی ترکیب ضد میکروبی و گردو، پس از دیالیز، با استفاده از روش چاهک بر روی باکتری های بیماری زا اندازه گیری شدند.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که وزن مولکولی ترکیب استخراج شده، تقریبا 66 کیلودالتون، مشابه وزن مولکولی تیروتریسین به عنوان یک ترکیب ضد میکروبی انتروکوکوس است.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از این گیاه، برگ گردو می تواند بر روی غلظت پروتئین، میزان پروتئین کل، واحد فعالیت، فعالیت کل، فعالیت اختصاصی و میزان تولید تیروتریسین در انتروکوکوس و اثر ضد میکروبی آن، تاثیر سینرژیسمی داشته باشد.

انتروکوکوس ها، بخشی از پاتوژن های فرصت طلب بوده که در پزشکی، بسیار حائز اهمیت می­باشند.  این باکتری­ها می­توانند موجب بیماری های مختلف در انسان و سگ­ها شوند.  هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین فراوانی انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم، در سگ های خانگی شهرستان اهواز و بررسی فاکتورهای خطر نظیر سن، جنس، نژاد و وضعیت اسهالی بودن حیوانات بود.  همچنین شیوع ژن های حدت شامل ژلاتیناز (gelE) و  ccf و سنجش حساسیت آنتی بیوتیکی در جدایه های به دست آمده، بررسی شدند.  نمونه گیری از رکتوم 150 قلاده سگ (36 قلاده اسهالی و 114 مورد غیر اسهالی) صورت گرفت.  نمونه ها به دو روش کشت باکتریایی و PCR ارزیابی شدند.  در کشت باکتریایی، 122 جدایه مشکوک به انتروکوکوس، جداسازی و متعاقباً توسط PCR، ژن SodA اختصاصی باکتری های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم، مورد بررسی قرار گرفت.  در مجموع، 45 جدایه مثبت تشخیص داده شدند که از این تعداد، 34 جدایه انتروکوکوس فکالیس (5/75 درصد) و 11 جدایه انتروکوکوس فاسیوم (5/24 درصد) بودند.  جهت شناسایی ژن های حدت (gelE و ccf)، از 45 جدایه، 36 مورد، از نظر وجود ژن های حدت، مثبت بودند.  26 جدایه (77/57 درصد) دارای هر دو ژن حدت، 5 جدایه (11/11 درصد) دارای ژن ccf و 5 جدایه (11/11 درصد) نیز دارای ژن gelE بودند.  در مجموع، 9 جدایه (20 درصد) نیز فاقد ژن حدت بودند.  به منظور تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی جدایه ها، از 14 آنتی­بیوتیک استفاده گردید که تمام جدایه ها به آزیترومایسین، استرپتومایسین، آمپی سیلین و ایمی پنم مقاوم بودند.  بعد از آن، بیشترین مقاومت مربوط به اریترومایسین و سفالکسین (5/95 درصد)، تری متوپریم­ سولفامتوکسازول (4/84 درصد) و جنتامایسین (80 درصد) بود.  همچنین بیشترین حساسیت به ترتیب مربوط به نیتروفورانتوئین (2/62 درصد)، پنی سیلین G (60 درصد) و انروفلوکساسین (5/55 درصد) بود.  ارتباط معنی داری بین فاکتورهای خطر نظیر سن، جنس، نژاد و وضعیت اسهالی، با حضور باکتری انتروکوکوس، در سگ­های مورد مطالعه وجود نداشت.  نتایج نشان داد که درصد شیوع انتروکوکوس، از شیوع نسبتا قابل توجهی (30 درصد) در سگ­های منطقه اهواز برخوردار است. مقاومت آنتی بیوتیکی در دو گونه انتروکوکوس، قابل توجه بودند.  با توجه به اهمیت بسیار بالای مقاومت آنتی بیوتیکی، تجویز مناسب آنتی بیوتیک ها توصیه می شود.

پنیر پوستی از محصولات لبنی سنتی مناطق مختلفی از کشورمان است. انتروکوک ها ازجمله باکتری های غالب پنیرهای تهیه شده از شیر خام مانند پنیر پوستی هستند که حتی به عنوان کشت آغازگر و یا پروبیوتیک نیز در پنیرها استفاده می شوند. هدف از این مطالعه جداسازی و شناسائی باکتری های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم دارای خواص پروبیوتیکی از پنیرهای پوستی استان گیلان بوده است. برای این منظور پس از جداسازی و تشخیص انتروکوک ها به روش فنوتیپیکی و بیوشیمیائی، ویژه گی های مقاومت در شرایط شبیه سازی شده دستگاه گوارش انسان (اسید، پپسین، صفرا و پانکراتین)، خواص آنتاگونسیتی جدایه ها و خواص Auto-aggregation و Co-aggregation با باکتری های اشرشیاکولای و سالمونلاانتریکا مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج وجود انتروکوکسی در 23 نمونه پنیر (6/76 درصد) را نشان داد که با آزمون های تکمیلی و تاییدی بیوشیمیائی 29 جدایه انتروکوکوس فاسیوم (50 درصد) و 22 جدایه انتروکوکوس فکالیس (9/37 درصد) تشخیص داده شد. از این بین در مجموع، 14 نمونه (4/27 درصد) توانائی بقاء در حضور اسید و پپسین را داشتند و برای مراحل بعدی انتخاب شدند که در نهایت 12 جدایه نیز بخوبی حضور صفرا و پانکراتین را تحمل و خواص ضدمیکروبی و تجمعی آن ها مورد ارزیابی قرار گرفت. جدایه ها اثرات ضد لیستریائی بارزی از خود نشان دادند و همچنین قدرت بالائی در تجمع با خود داشتند (95/53 درصد) و اثر تجمعی آن ها با باکتری سالمونلا انتریکا بیش تر از اشرشیا کولای به دست آمد. از نتایج حاصله می توان به این جمع بندی رسید که برخی جدایه های بومی انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم در پنیر پوستی از پتانسیل خوبی برای کاربرد به عنوان پروبیوتیک برخوردار هستند.

زمینه و هدف: در سالهای اخیر پیدایش انتروکوک های مقاوم به مقادیر بالای پنی سیلین، گلیکوپپتیدها و جنتامایسین به تنهایی یا بصورت چند مقاومتی باعث بروز مشکلات حاد در درمان عفونتهای انتروکوکی شده است. انتروکوک ها جز فلور نرمال روده هستند و از این راه به فاضلابها راه پیدا می کنند. یکی از روشهای بررسی جمعیت انتروکوکی غربالگری فاضلابها از حیث وجود انتروکوک ها می باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی کلونالیتی در بین سویه های HLGR انتروکوکی جداشده از فاضلاب در تهران می باشد.روش بررسی: تعداد 140 ایزوله از سه تصفیه خانه فاضلاب در مناطق مختلف شهر تهران در محدوده زمانی آذرماه 85 تا اردیبهشت ماه 86 جمع آوری شد. تعیین جنس و گونه ایزوله ها و ژنهای مقاومت به جنتامایسین توسط روش PCR و تست حساسیت آنتی بیوتیکی و MIC نیز با استفاده از استاندارد CLSI به انجام رسیده و روش Biochemical fingerprinting (PhP typing) با هدف تایپینگ سویه های HLGR انتروکوکی بکار رفت.یافته ها: انتروکوکوس فکالیس 26% و انتروکوکوس فیسیوم 74%، شایعترین گونه های جدا شده از نمونه های فاضلاب بودند. بالاترین مقاومت آنتی بیوتیکی در بین سویه های فیسیوم نسبت به اریترومایسین و در بین سویه های فکالیس نسبت به تتراسیکلین دیده شد. MIC تمام سویه های HLGR انتروکوکی ≥1024 µg/ml بود و اکثریت آنها دارای ژن aac(6′)-Ie-aph(2″)-Ia بودند و فقط یک سویه انتروکوکوس فیسیوم دارای ژن aph(2″)-Ic بود. روش PhP typing در گونه فکالیس 16 تایپ مختلف را با Di=0.910 و در گونه فیسیوم با Di=0.945، 50 تایپ مختلف را مشخص نمود.نتیجه گیری: حضور ژن aac(6′)-Ie-aph(2″)-Ia در اکثریت ایزوله های HLGR، نشان دهنده انتشار وسیع این ژن در جمعیت انتروکوکی فاضلاب است. شیوع متنوع کلونال در جمعیت انتروکوک های HLGR و چند مقاومتی در فاضلاب تهران نشان دهنده نقش احتمالی فاضلابها در چرخش این سویه ها در جامعه می باشند.

سابقه و هدف: رشد باکتری های باقی مانده در کانال ریشه از علل اصلی شکست درمان ریشه است. لاکتوباسیلوس کازئی، به عنوان یک پروبیوتیک با خواص ضد میکروبی، توانایی مهار میکروارگانیسم های بیماری زا را دارد. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر ضد باکتریایی و ضد بیوفیلمی سوپرناتانت پروبیوتیک لاکتوباسیلوس کازئی به تنهایی و در ترکیب با سیلر AH Plus بر انتروکوکوس فکالیس می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، از سویه انتروکوکوس فکالیس ATCC 29212 و سویه لاکتوباسیلوس کازئی ATCC 7469 استفاده شد. سویه انتروکوکوس فکالیس در محیط (Brain Heart Infusion Broth) BHI براث و سویه لاکتوباسیلوس کازئی در محیط MRS (Man, Rogosa and Sharpe) براث در شرایط بی هوازی احیا شد. سپس سوپرناتانت لاکتوباسیلوس کازئی تهیه شد. برای بررسی خاصیت ضد باکتریایی سوپرناتانت لاکتوباسیلوس کازئی و سیلر به صورت مجزا و در ترکیب با یکدیگر، از روش آگار دیفیوژن استفاده شد. همچنین، اثر ضد بیوفیلمی این مواد با استفاده از تست میکروتیتر پلیت مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: بر اساس نتایج این مطالعه میانگین قطر هاله عدم رشد انتروکوکوس فکالیس در حضور سوپرناتانت لاکتوباسیلوس کازئی، سیلر AH Plus و ترکیب آن ها در 24 ساعت به ترتیب 0/57±14/66، 1/04±17/16 و 1/25±27/33، در 48 ساعت برابر با 1/04±14/16، 1/08±15/75 و 1/15±24/66 و در 72 ساعت برابر با 1/52±13/66، 1/32±14/5 و 0/76±24/33 میلی متر بود. درصد مهار تشکیل بیوفیلم انتروکوکوس فکالیس پس از تیمار با سیلر AH Plus، سوپرناتانت لاکتوباسیلوس کازئی و ترکیب آن ها به ترتیب 23%، 17% و 33% بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که سوپرناتانت لاکتوباسیلوس کازئی و سیلر AH Plus دارای اثرات ضد باکتریایی و ضد بیوفیلمی بر انتروکوکوس فکالیس هستند. همچنین، ترکیب سوپرناتانت لاکتوباسیلوس کازئی با سیلر AH Plus موجب تقویت این اثرات می شود.

سابقه و هدف: انتروکوکوس فکالیس در تشکیل پلاک و پوسیدگی دندانی نقش ویژه ای دارد. دهانشویه ها یکی از ابزارهایی هستند که برای کاهش پوسیدگی کاربرد دارند. . هدف مطالعه مقایسه تاثیر دهانشویه فلورین توتال باکلرهگزیدین بر میزان رشد انتروکوکوس فکالیس بود. مواد و روشها: در این مطالعه ی تجربی-آزمایشگاهی مجموع 24 نمونه (18 نمونه در دو گروه و 6 نمونه کنترل) مورد بررسی قرار گرفت. قطر هاله ی عدم رشد باکتری انتروکوکوس فکالیس بین دو دهانشویه فلورین توتال و کلرهگزیدین 2/0 %مقایسه شد. ابتدا باکتری انتروکوکوس فکالیس روی پلیت بلادآگار کشت داده شد و 24 ساعت در دمای 37 درجه درون انکوباتور گذاشته شد. سپس باکتری روی 18 پلیت بلادآگار (9 پلیت برای دهانشویه کلرهگزیدین و 9 پلیت برای دهانشویه فلورین توتال) کشت داده شد. جهت ارزیابی عدم آلودگی دهانشویه به باکتری، 2 پلیت حاوی دهانشویه فلورین توتال و کلرهگزیدین به صورت جداگانه نیز کشت داده شدند. پلیت ها به روش چاهک گذاری آماده شدند. سپس قطر هاله عدم رشد در دو گروه مطالعه اندازه گیری و توسط آزمون Repeated Measure ANOVA نرم افزار SPSS ورژن 25 تحلیل شد. یافته ها: میانگین قطر هاله عدم رشد در انتروکوکوس فکالیس در هنگام استفاده از کلرهگزیدین 0/8±15. 94 میلی متر و در فلورین توتال 4/1±18. 61 میلی متر بدست آمد. میانگین قطر هاله عدم رشد در گروه کلرهگزیدین بطور معنی داری کمتر از گروه فلورین توتال بود. (0/001>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد که دهانشویه فلورین توتال نسبت به کلرهگزیدین بر روی انتروکوکوس فکالیس موثرتر است.

انتروکوکها از جمله میکروارگانیسم هایی هستند که عمدتاً در روده ها یافت می شوند. حضور زیاد آن ها در مواد غذایی می تواند دلیلی بر آلودگی مدفوعی باشد و از انواع مواد غذایی مانند سبزیجات، گوشت و غیره جدا شده اند. از بین مواد غذایی همبرگر از جمله محصولاتی است که به صورت دست ساز و به طورگسترده توسط اقشار مختلف مردم استفاده می شود. در این تحقیق تعداد 50 نمونه همبرگر با روش های بیوشیمیایی و مولکولی از نظر وجود انتروکوکوس فکالیس مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور ردیابی ژن های ویرولانس در حضور زوج پرایمرهای اختصاصی با رعایت برنامه دمایی واکنش PCR صورت گرفت. از سویه استاندارد انتروکوکوس فکالیس ATCC 29212 به عنوان کنترل مثبت استفاده گردید. در این تحقیق از مجموع 50 نمونه مورد مطالعه تعداد 33 نمونه (66 درصد) آلوده به باکتری انتروکوکوس فکالیس تشخیص داده شدند. از 33 ایزوله انتروکوکوس فکالیس جدا شده از همبرگر، ژن efaA در8 ایزوله (24/24 درصد (، ژن cylA در 15 ایزوله (45/45 درصد(، ژن gel E در 9 ایزوله (27/27 درصد (، ژنesp در 2 ایزوله (06/6 درصد(، ژن agg در2 ایزوله (06/6 درصد)، و ژن های aca, asaو cylB در هیچ یک از ایزوله ها مشاهده نگردید. انتروکوک ها و کلی فرم ها به عنوان دو شاخص مهم بهداشتی مطرح هستند. با توجه به این که حضور زیاد انتروکوک ها در مواد غذایی می تواند دلیلی بر آلودگی مدفوعی باشد، نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهنده آلودگی زیاد همبرگرهای عرضه شده در شهرستان شهرکرد می باشد